دوشنبه ۸ آبان ۱۳۹۶

پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : بزرگترين ثواب را آن عبادتي دارد كه پنهاني تر انجام گيرد.

۷۹ـ قال الامام علي ـ عليه السّلام ـ : أفضل العباده اخلاص العمل[۱].

امام علي ـ عليه السّلام ـ : برترين عبادت، خالص گردانيدن عمل (براي خدا) است.

۸۰ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : أنسك النّاس نسكا أنصحهم جيبا، و أسلمهم قلباً لجميع المسلمين[۲].

پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : عابدترين مردم، كسي است كه نسبت به همه‌ي مسلمانان يكرنگ تر و پاك دل تر باشد.

۸۱ـ قال الامام علي ـ عليه السّلام ـ : لا عباده كالخضوع[۳].

امام علي ـ عليه السّلام ـ : عبادتي چون فروتني نيست.

عابدترين مردم

۸۲ـ قال الامام زين العابدين ـ عليه السّلام ـ : يقول اللّه: ابن آدم، اعمل بما افترضت عليك تكن من أعبد النّاس[۴].

امام سجاد ـ عليه السّلام ـ : خدا مي‌فرمايد: فرزند آدم! آنچه بر تو فرض كرده ام عمل كن، تا از عابدترين مردمان باشي.

۸۳ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : من أتي اللّه بما افترض اللّه عليه فهو من عبد النّاس[۵].

پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : هر كس آنچه را كه خداوند بر او واجب ساخته است به جاي آورد، در شمار عابدترين مردمان است.

۸۴ـ قال الامام الصادق ـ عليه السّلام ـ : أعبد النّاس من أقام الفرائض[۶].

امام صادق ـ عليه السّلام ـ : عابدترين مردم، كسي است كه واجبات را به پا دارد.

۸۵ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : اعمل بفرائض اللّه تكن من أتقي النّاس[۷].

پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : به فرايض خدا عمل كن، تا از پرهيزگارترين مردمان باشي.

۸۶ـ قال الامام علي ـ عليه السّلام ـ : لا عباده كأداء الفرائض[۸].

امام علي ـ عليه السّلام ـ : هيچ عبادتي، چون گزاردن واجبات نيست.

۸۷ـ قال الامام الرّضا ـ عليه السّلام ـ : ليست العباده كثره الصّيام و الصّلاه، و انّما العباده كثره التّفكّر في أمر اللّه[۹].

امام رضا ـ عليه السّلام ـ : عبادت به فراواني روزه و نماز نيست بلكه عبادت به بسيار انديشيدن در كار خداست.

۸۸ـ قال الامام علي ـ عليه السّلام ـ : فاعلم أنّ أفضل عباد اللّه عند اللّه امام عادل هُدِي وَ هَدَي[۱۰].

امام علي ـ عليه السّلام ـ : بدان، كه برترين بندگان خدا نزد او، پيشواي دادگري است كه خود رهيافته باشد و ديگران را به راه راست رهنمون شود.

بندگان بد

۸۹ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : بئس العبدُ عبدٌ له وجهان، يقبِلُ بِوَجهٍ و يدبِرُ بِوَجهٍ، إِن أُوتِي أخوه المسلم خيراً حَسَدَهُ، و إِن ابتُلِي خَذَلَهُ[۱۱].

پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : بد بنده‌اي است، آن بنده‌اي كه دو چهره دارد: با چهره‌اي رو مي‌كند و با چهره‌اي پشت مي‌كند، اگر به برادر مسلمانش نعمتي داده شود، بر او حسد مي‌ورزد و اگر گرفتار شود، تنهايش مي‌گذارد.

۹۰ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ ، بئس العبدُ عَبدٌ أَوَّلُهُ نطفهٌ، ثُمَّ يعُودُ جِيفَهً، ثمّ لايدرِي ما يفعَلُ به فيما بين ذلك[۱۲].

بد بنده‌اي است، آن بنده‌اي كه آغازش نطفه‌اي است و فرجامش مرداري و در اين ميان نمي‌داند با او چه مي‌شود.

۹۱ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : بئس العبدُ عَبدٌ خُلِقَ لِلعبادهِ فَأَلهَتهُ العاجِلَهِ عن الآجِلَهِ، فازَ بالرّغبهِ العاجِلَهِ و شَقِي بالعاقِبَهِ[۱۳].

بد بنده‌اي است، آن بنده‌اي كه براي عبادت آفريده شده، اما دنيا او را از آخرت غافل كرده است، به خواهش‌هاي زود گذر دنيوي دست يافته و در عاقبت بدبخت شده است.
۹۲ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : بئس العبد عبد تجبّر و اختال، و نسي الكبير المتعال[۱۴].

بد بنده‌اي است، آن بنده كه تكبر و غرور ورزد و خداي بزرگ بلند مرتبه را از ياد برد.

۹۳ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : بئس العبد عبد عتا و بغي، و نسي الجبّار الأعلي[۱۵].

بد بنده‌اي است، آن بنده كه سر كشي و طغيان نمايد و خداي جبّار بَرين را فراموش كند.

۹۴ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : بئس العبد عبد له هوي يضلّه، و نفس تذلّه[۱۶].

بد بنده‌اي است، آن بنده كه او را هوسي گمراه كننده باشد و نفسي خوار كننده.

۹۵ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : بئس العبد عبد له طمع يقوده الي طبع[۱۷]/[۱۸].

بد بنده‌اي است، آن بنده كه او را طمعي باشد كه به ننگ و پستيش كشاند.

عبادت ناپذيرفتني

۹۶ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : العباده مع أكل الحرام كالبناء علي الرّمل، و قيل: علي الماء[۱۹].

پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : عبادتِ توأم با حرام خواري، چون ساختماني است بر روي شن و به قولي: بر روي آب.

۹۷ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : انّ لِلّهِ ملكا ًينادي علي بيت المقدس كلّ ليله: من أكل حراما لم يقبل اللّه منه صرفا و لا عدلا. و الصّرف النّافله، و العدل الفريضه[۲۰].

خدا را فرشته‌اي است كه هر شب بر فراز بيت المقدس بانگ مي‌زند: هر كس مال حرامي بخورد، خداوند از او نه مستحبي مي‌پذيرد و نه واجبي.

۹۸ـ قال الامام الباقر ـ عليه السّلام ـ : انّ الرّجل اذا أصاب مالا من حرام لم يقبل منه حجّ و لا عمره و لا صِلَهُ رَحِمٍ; حتّي انّه يفسد فيه الفرج[۲۱].

امام باقر ـ عليه السّلام ـ : هر گاه مرد مالي از حرام به دست آورد، نه حجي از او پذيرفته مي‌شود نه عمره‌اي و نه صله‌ي رحمي، حتي در نطفه اش اثر سوء مي‌گذارد.

۹۹ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : لا يكتسب العبد مالا حراما فيتصدّق منه فيوجر عليه، و لا ينفق منه فيبارك (اللّه) له فيه، و لا يتركه خلف ظهره الاّ كان رادّه (زاده) الي النّار[۲۲].

پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : اگر بنده مال حرامي به دست آورد و از آن صدقه بدهد، اجري به او داده نمي‌شود و اگر از آن انفاق كند، خداوند براي او در آن بركت قرار نمي‌دهد و بعد از خود باقي نگذارد مگر اين كه سوق دهنده‌ي (ره توشه‌ي) او به سوي آتش باشد.

۱۰۰ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : درهم يرّده العبد الي الخصماء خير له من عباده ألف سنه، و خير له من عتق ألف رقبه، و خير له من ألف حجّه و عمره[۲۳].

درهمي كه بنده به طلبكاران بر مي‌گرداند، براي او بهتر از هزار سال عبادت و بهتر از آزاد كردن هزاز بنده و بهتر از گزاردن هزار حج و عمره است.

۱۰۱ـ عنه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : من اكتسب مالا حراما لم يقبل اللّه منه صدقه و لا عتقا و لا حجا و لا اعتمارا، و كتب اللّه جلّ و عزّ بعدد أجر ذلك أوزارا، و ما بقي منه بعد موته كان زاده الي النّار، و من قدر عليها فتركها مخافه اللّه عزّوجّل دخل في محبّه اللّه عزّوجّل و رحمته، و يؤمر به الي الجنّه[۲۴].

هر كه مال حرامي را كسب كند، خداوند از او نه صدقه و زكاتي مي‌پذيرد و نه آزاد كردن بنده‌اي و نه حجّي و نه عمره‌اي و خداوند عزّوجلّ به اندازه‌ي ثواب اين كارها براي او گناه بنويسد و آنچه از آن مال پس از مرگ او باقي ماند، ره توشه‌اش به سوي دوزخ باشد. اما اگر كسي مال حرامي را به دست آورد و از ترس خداي عزوجل آن را رها كند، مشمول محبّت و رحمت خداوند عزّوجلّ گردد و دستور داده شود كه او را به بهشت برند.

۱۰۲ـ قال الامام الباقر ـ عليه السّلام ـ : من أصاب مالا من أربع لم يقبل منه في أربع: من أصاب مالا من غلول أو ربا أو خيانه أو سرقه، لم يقبل منه في زكاه و لا في صدقه و لا في حجّ و لا في عمره[۲۵].

امام باقر ـ عليه السّلام ـ : هر كه از چهار راه مالي به دست آورد، چهار چيز از او پذيرفته نشود: كسي كه از راه دزديدن غنايم يا ربا يا خيانت (در امانت) يا سرقت مالي به دست آورد نه زكاتي از او پذيرفته مي‌شود، نه صدقه‌اي، نه حجّي و نه عمره اي.

نشاط در عبادت

۱۰۳ـ قال الامام علي ـ عليه السّلام ـ مِن كِتابِهِ إلَي الحارِثِ الهمداني ـ : خادع نفسك في العباده و ارفق بها و لا تقهرها، و خذ عفوها و نشاطها، الاّ ما كان مكتوبا عليك من الفريضه، فانّه لا بدّ من قضائها و تعاهدها عند محلّها[۲۶].

امام علي ـ عليه السّلام ـ در نامه خود به حارث همداني مي‌فرمايد: نفس خود را براي عبادت كردن بفريب و با آن مدارا كن و به زور به عبادت وادارش مساز و از اوقات فراغت و سر خوشي آن (براي عبادات مستحبي) بهره بر گير، مگر فرايضي كه بر تو واجب گشته است كه در اين موارد بايد آنها را به موقع انجام دهي و بر آنها مواظبت نمايي.

۱۰۴ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : آفه العباده الفتره[۲۷].

پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : آفت عبادت سستي است.

۱۰۵ـ قال الامام زين العابدين ـ عليه السّلام ـ (في الدّعاء): أسالك من الشّهاده أقسطها، و من العباده أنشطها[۲۸].

امام سجاد ـ عليه السّلام ـ (در دعا): خدايا! از شهادت دادن، عادلانه ترين آن را و از عبادت با نشاط ترينش را از تو مسألت دارم.

۱۰۶ـ قال رسول اللّه ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ : خذوا من العباده ما تطيقون: فانّ اللّه لا يسأم حتّي تَسأمُوا[۲۹].

 

[۱]. غرر الحكم:
[۲]. الكافي: ۲ / ۱۶۳ / ۲٫
[۳]. غرر الحكم: ۱۰۵۰۶٫
[۴]. تحف العقول: ۲۸۱٫
[۵]. الخصال: ۱۲۵ / ۱۲۲ و ۱۶ / ۵۶٫
[۶]. همان.
[۷]. أمالي الطوسي: ۱۲۰ / ۱۸۷٫
[۸]. نهج البلاغه: الحكمه ۱۱۳٫
[۹]. تحف العقول: ۴۴۲٫
[۱۰]. نهج البلاغه: الخطبه ۱۶۴٫
[۱۱]. نوادر الراوندّي: ۲۲٫
[۱۲]. نوادر الراوندّي: ۲۲٫
[۱۳]. همان.
[۱۴]. همان.
[۱۵]. همان.
[۱۶]. همان.
[۱۷]. أي الدنس (النهايه: ۳ / ۱۱۲).
[۱۸]. نوادر الراوندّي: ۲۳٫
[۱۹]. عدّه الداعي: ۱۴۱ و ۱۴۰٫
[۲۰]. همان.
[۲۱]. أمالي الطوسي: ۶۸۰ / ۱۴۴۷٫
[۲۲]. عدّه الداعي: ۹۳٫
[۲۳]. جامع الأخبار: ۴۴۱ / ۱۲۴۳٫
[۲۴]. أعلام الدين: ۴۱۴٫
[۲۵]. أمالي الصدوق: ۳۵۸ / ۴٫
[۲۶]. نهج البلاغه: الكتاب ۶۹٫
[۲۷]. تحف العقول: ۶٫
[۲۸]. البحار: ۹۴ / ۱۵۵ / ۲۲٫
[۲۹]. كنز العمّال: ۵۳۰۱٫
محمد محمدي ري شهري ـ ميزان الحكمة ـ ص ۳۴۱۰



دسته بندی مطلب : عبادت در فرهنگ
برچسب ها :
درباره ما

نماز آرام بخش ترین معجون هستی است که روان آدمیان را مشحون از صلابت و رضا می کند. نماز گواراترین شربت آسمانی است که هیچ مائده ای با آن برابری نمی کند. نماز سبزینه ی نیاز است و آبرو که در آن ذره ای از خلش و خفت وجود ندارد. و در یک کلام نماز تابش آفتاب جمال خدا بر کویر هیات انسانی است.

ذکر امروز

آیه امروز
اوقات شرعی

جشنواره نماز