شنبه ۹ دی ۱۳۹۶

روزی مردی خدمت امام باقر علیه السلام آمد و عرض کرد: من در نماز زیاد شک می کنم، حضرت فرمود: اگر در نمازهایت زیاد شک می کنی، به شک خود اعتنا مکن و به نمازت ادامه بده. زیرا شک از وسوسه های شیطان است، و اگر بی اعتنایی کنی، تو را ترک خواهد کرد.[۱]

زراره و ابوبصیر می گویند: به امام صادق علیه السلام عرض کردیم: شخصی در نماز شک می کند تا جایی که تعداد رکعات را فراموش می کند. امام فرمود: دوباره بخواند. عرض کردیم: این حالت زیاد برایش تکرار می شود. فرمود: به شکش اعتنا نکرده و نمازش را بخواند. سپس فرمود: برای شیطان در خراب نمودن نمازتان راه باز نکنید. همانا شیطان میل دارد که اطاعت شود و اما اگر با او مخالفت شود شما را رها می سازد.[۲]

عبدالله بن سنان می گوید: خدمت امام صادق علیه السلام نام شخصی را برده و عرض کردم مردی است که در وضو و نمازش وسواس دارد، ولی آدم عاقل و فهمیده ای است. حضرت فرمود: چگونه عاقلی است که مطیع شیطان شده است؟ عرض کردم: چگونه مطیع شیطان است؟ فرمود: از خودش سؤال کن این کارهایی که انجام می دهد، دستور خداست؟ خودش می گوید دین نگفته و وسوسه شیطان است.[۳]
شک هایی که نباید به آنها اعتنا کرد

شک هایی که نباید به آنها اعتنا کرد از این قرار است:

۱- شک در چیزی که محل بجا آوردن آن گذشته است، مثل آنکه در رکوع شک کند که حمد را خوانده یا نه.

۲- شک بعد از سلام نماز.

۳- شک بعد از گذشتن وقت نماز.

۴- شک کثیرالشک، یعنی کسی که زیاد شک می کند.

۵- شک امام در شماره رکعت های نماز در صورتی که ماموم شماره آنها را بداند و همچنین شک ماموم در صورتی که امام شماره رکعت های نماز را بداند.

۶- شک در نماز مستحبی.[۴]

پی نوشت ها:
[۱] . كافى، ج ۳، ص ۳۵۹؛ من لايحضره الفقيه، ج ۱، ص ۳۳۹؛
إِذَا كَثُرَ عَلَيْكَ السَّهْوُ فَامْضِ فِي صَلَاتِكَ فَإِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ يَدَعَكَ إِنَّمَا هُوَ مِنَ الشَّيْطَان ….
[۲] . همان، ص ۳۵۸؛ قُلْنَا لَهُ الرَّجُلُ يَشُكُّ كَثِيراً فِي صَلَاتِهِ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى وَ لَا مَا بَقِيَ عَلَيْهِ قَالَ يُعِيدُ قُلْنَا لَهُ فَإِنَّهُ يَكْثُرُ عَلَيْهِ ذَلِكَ كُلَّمَا عَادَ شَكَّ قَالَ يَمْضِي فِي شَكِّهِ ….
[۳] . وسائل الشيعه، ج ۱، ص ۴۶؛ كافى، ج ۱، ص ۱۲؛
ذَكَرْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام رَجُلًا مُبْتَلًى بِالْوُضُوءِ وَ الصَّلَاةِ وَ قُلْتُ هُوَ رَجُلٌ عَاقِلٌ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَ أَيُّ عَقْلٍ لَهُ وَ هُوَ يُطِيعُ الشَّيْطَانَ فَقُلْتُ لَهُ وَ كَيْفَ يُطِيعُ الشَّيْطَانَ فَقَالَ سَلْهُ هَذَا الَّذِي يَأْتِيهِ مِنْ أَيِّ شَيْ‏ءٍ هُوَ فَإِنَّهُ يَقُولُ لَكَ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَان.
[۴] . توضيح المسائل مراجع، م ۱۱۶۷٫
منبع : اکبری، محمود؛ احکام داستانی، ص: ۵۸



دسته بندی مطلب : سایر
برچسب ها :
درباره ما

نماز آرام بخش ترین معجون هستی است که روان آدمیان را مشحون از صلابت و رضا می کند. نماز گواراترین شربت آسمانی است که هیچ مائده ای با آن برابری نمی کند. نماز سبزینه ی نیاز است و آبرو که در آن ذره ای از خلش و خفت وجود ندارد. و در یک کلام نماز تابش آفتاب جمال خدا بر کویر هیات انسانی است.

ذکر امروز

آیه امروز
اوقات شرعی

جشنواره نماز