یکشنبه ۴ مهر ۱۳۹۵

انّ الّذين عند ربّك لا يستكبرون عن عبادته و يسبّحونه و له يسجدون.[۱]

آنها كه (در مقام قرب) نزد پروردگار تواند هيچگاه از عبادتش تكبر نمي ورزند و او را تسبيح ميگويند و برايش سجده ميكنند. « اعراف ، ۲۰۶»

اين آيه اشاره دارد به اين كه نه تنها شما بايد در همه حال به ياد خدا باشيد، فرشتگان مقرب پروردگار و آنها كه در مقام قرب نزد پروردگار تواند هيچگاه از عبادت او تكبر نمي ورزند و همواره تسبيح او مي گويند و ذات پاكش را از آنچه شايسته مقام او نيست منزه مي شمارند و در پيشگاه او سجده مينمايند «ان الذين عند ربك لا يستكبرون عن عبادته و يسبحونه و له يسجدون».

كلمه(عند ربك) آنها كه نزد پروردگار تواند به معني قرب مكاني نيست زيرا خداوند مكاني ندارد بلكه اشاره به قرب مقامي است يعني آنها با آن همه موقعيت و مقام باز در بندگي و ياد خدا و سجده و تسبيح كوتاهي ندارند شما هم بايد كوتاهي نكنيد. به هنگام تلاوت آيه فوق سجده كردن مستحب است ولي بعضي از اهل تسنن مانند پيروان ابو حنيفه آن را واجب مي شمارند.[۲]

پی نوشت ها :
[۱] . آيه ي ۲۰۶،سورهي اعراف، ج ۷، ص ۶۹٫
[۲] . تفسير نمونه، ج ۷، ص ۷۴، ۱۰۶٫



دسته بندی مطلب : دیدگاه قرآن کریم
درباره ما

نماز آرام بخش ترین معجون هستی است که روان آدمیان را مشحون از صلابت و رضا می کند. نماز گواراترین شربت آسمانی است که هیچ مائده ای با آن برابری نمی کند. نماز سبزینه ی نیاز است و آبرو که در آن ذره ای از خلش و خفت وجود ندارد. و در یک کلام نماز تابش آفتاب جمال خدا بر کویر هیات انسانی است.

ذکر امروز

آیه امروز
اوقات شرعی

جشنواره نماز