دوشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۶

یکی از دانشمندان معاصر می گوید:

من از همان اوقات که به تحصیل مقدمات اشتغال داشته ام، نام محدث قمی را در محضر مبارک پدر بزرگوارم زیاد و تواءم با تجلیل می شنیدم.

وقتی که برای تحصیل به مشهد مشرف شدم، زیارت ایشان را بسیار مغتنم می شمردم.

چند سال که با این دانشمندان با ایمان معاشرت داشتم و از نزدیک به مراتب علم و عمل و پارسائی و پرهیزگاری ایشان آشنا شدم، روز به روز بر ارادتم می افزود.

در یکی از ماههای رمضان با چند تن از دوستان خواهش کردیم که در مسجد گوهر شاد، اقامه جماعت را بر معتقدان و علاقه مندان منت نهند.

با اصرار و پا فشاری، این خواهش پذیرفته شد و به چند روز نماز ظهر و عصر در یکی از شبستانهای آن جا اقامه شد و بر جمعیت این جماعت، روز به روز افزوده می شد.

هنوز به ده روز نرسیده بود که اشخاص زیادی اطلاع یافتند و جمعیت فوق العاده شد.

یک روز پس از اتمام نماز ظهر به من نزدیک ایشان بودم گفتند: من امروز نمی توانم نماز عصر را بخوانم. رفتند و دیگر آن سال را برای نماز جماعت نیامدند.

در موقع ملاقات و سؤ ال از علت نماز جماعت گفتند: حقیقت این است که در رکوع رکعت چهارم متوجه شدم که صدای اقتدا کنندگان که پشت سر من می گویند: یا الله یا الله، ان مع الصابرین، از محلی بسیار دور به گوش می رسد.این توجه، مرا به زیادی جمعیت متوجه کرد و من شادی و فرحی تولید کرد و خلاصه خوشم آمد که جمعیت این اندازه زیاد است؛ بنابر این، من برای امامت اهلیت ندارم.[۱]

پی نوشت ها:
[۱] داستانهاو حكايتهاى نماز ص ۱۶۰٫
منبع : برگرفته از کتاب داستانها و حكايتهاى مسجد؛ غلامرضا نيشابورى.



دسته بندی مطلب : سایر
برچسب ها :
درباره ما

نماز آرام بخش ترین معجون هستی است که روان آدمیان را مشحون از صلابت و رضا می کند. نماز گواراترین شربت آسمانی است که هیچ مائده ای با آن برابری نمی کند. نماز سبزینه ی نیاز است و آبرو که در آن ذره ای از خلش و خفت وجود ندارد. و در یک کلام نماز تابش آفتاب جمال خدا بر کویر هیات انسانی است.

ذکر امروز

آیه امروز
اوقات شرعی

جشنواره نماز